چه افرادی کاندید مناسبی برای لیفت با نخ نیستند؟

 لیفت با نخ

لیفت با نخ یکی از پرطرفدارترین روش‌های جوانسازی غیرجراحی است که در سال‌های اخیر جایگاه ویژه‌ای در حوزه زیبایی و پوست پیدا کرده است. این روش با استفاده از نخ‌های قابل جذب پزشکی، باعث بالا کشیدن بافت‌های افتاده صورت و تحریک فرآیند کلاژن‌سازی می‌شود. مزیت اصلی لیفت با نخ، ایجاد بهبود قابل توجه در ظاهر صورت بدون نیاز به جراحی، بیهوشی عمومی و دوران نقاهت طولانی است.

با وجود مزایای متعدد، لیفت با نخ برای همه افراد مناسب نیست. یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت این روش، انتخاب صحیح بیمار است. بسیاری از موارد نارضایتی از نتایج لیفت با نخ به دلیل انجام درمان برای افرادی است که کاندید مناسبی برای این تکنیک نبوده‌اند. شناخت محدودیت‌های لیفت با نخ به پزشک و بیمار کمک می‌کند تا بهترین روش درمانی انتخاب شود و از ایجاد انتظارات غیرواقع‌بینانه جلوگیری گردد.

لیفت با نخ چگونه عمل می‌کند؟

در این روش، نخ‌های مخصوص در لایه‌های زیر پوست قرار می‌گیرند. این نخ‌ها علاوه بر ایجاد کشش مکانیکی و بالا بردن بافت‌های افتاده، موجب تحریک فیبروبلاست‌ها و افزایش تولید کلاژن می‌شوند.

نتیجه درمان معمولاً شامل موارد زیر است:

بهبود افتادگی خفیف تا متوسط صورت

افزایش استحکام پوست

مشخص‌تر شدن خط فک

کاهش شلی پوست گردن

بهبود فرم گونه‌ها

با این حال، میزان موفقیت درمان به شرایط پوست و ساختار صورت بیمار وابسته است.

افرادی با افتادگی شدید پوست

یکی از مهم‌ترین مواردی که لیفت با نخ برای آن مناسب نیست، افتادگی شدید پوست است.

در افرادی که دچار شلی گسترده پوست در ناحیه گونه، فک، گردن یا نیمه پایینی صورت هستند، نخ توانایی ایجاد کشش کافی را ندارد. در چنین شرایطی معمولاً پوست اضافی قابل توجهی وجود دارد که تنها با جراحی لیفت صورت قابل اصلاح است.

انجام لیفت با نخ در این بیماران ممکن است به بهبود جزئی منجر شود اما نتیجه نهایی معمولاً رضایت‌بخش نخواهد بود.

افراد دارای پوست بسیار نازک

ضخامت پوست نقش مهمی در موفقیت لیفت با نخ دارد.

در افرادی که پوست بسیار نازک دارند، احتمال مشاهده یا لمس نخ‌ها زیر پوست بیشتر است. همچنین پوست نازک ممکن است نتواند حمایت کافی از نخ‌ها ایجاد کند و در نتیجه ماندگاری درمان کاهش یابد.

پزشک قبل از انجام درمان باید کیفیت و ضخامت پوست را ارزیابی کند تا از بروز این مشکلات جلوگیری شود.

افراد دارای اضافه وزن شدید

افرادی که دارای چربی زیرپوستی زیاد در ناحیه صورت و گردن هستند معمولاً گزینه ایده‌آلی برای لیفت با نخ محسوب نمی‌شوند.

وزن زیاد بافت‌های صورت فشار بیشتری بر نخ‌ها وارد می‌کند و ممکن است باعث کاهش اثر لیفت یا کوتاه شدن مدت ماندگاری نتایج شود.

در این شرایط گاهی لازم است ابتدا کاهش وزن یا روش‌های کاهش چربی موضعی انجام شود و سپس درباره آن تصمیم‌گیری شود.

بیماران مبتلا به بیماری‌های خودایمنی فعال

برخی بیماری‌های خودایمنی می‌توانند روند ترمیم بافت را مختل کنند یا خطر بروز عوارض را افزایش دهند.

از جمله این بیماری‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

لوپوس

اسکلرودرمی

روماتیسم مفصلی فعال

واسکولیت‌ها

البته وجود این بیماری‌ها همیشه به معنای ممنوعیت درمان نیست، اما تصمیم‌گیری باید پس از بررسی کامل شرایط بیمار و مشورت با پزشک معالج انجام شود.

افراد دارای عفونت فعال پوستی

وجود هرگونه عفونت در محل درمان یکی از موارد منع انجام لیفت با نخ محسوب می‌شود.

مواردی مانند:

جوش‌های چرکی فعال

عفونت‌های باکتریایی پوست

تبخال فعال

زخم‌های باز

می‌توانند خطر گسترش عفونت و بروز عوارض پس از درمان را افزایش دهند.

در این شرایط ابتدا باید عفونت به طور کامل درمان شود و سپس لیفت با نخ انجام گیرد.

افرادی که انتظارات غیرواقع‌بینانه دارند

یکی از مهم‌ترین دلایل نارضایتی از درمان‌های زیبایی، انتظارات غیرواقع‌بینانه است.

لیفت با نخ نمی‌تواند نتایجی مشابه جراحی لیفت صورت ایجاد کند. این روش برای افتادگی‌های خفیف تا متوسط طراحی شده است و هدف آن بهبود ظاهر صورت است، نه تغییر کامل چهره.

افرادی که انتظار دارند پس از لیفت با نخ ۱۰ تا ۱۵ سال جوان‌تر به نظر برسند یا تمامی علائم پیری به طور کامل از بین برود، معمولاً گزینه مناسبی برای این درمان نیستند.

افراد دارای اختلالات انعقادی

بیماران مبتلا به مشکلات انعقاد خون یا افرادی که داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند، نیاز به ارزیابی دقیق‌تری دارند.

از جمله این داروها:

وارفارین

ریواروکسابان

آپیکسابان

برخی داروهای ضدپلاکت

در این بیماران احتمال خونریزی، کبودی گسترده و هماتوم افزایش می‌یابد.

پزشک باید پیش از درمان سوابق دارویی و پزشکی بیمار را به دقت بررسی کند.